|
 Nederlands Dans Theater + Damen Shipyards |
|
|
|
Nederlands Dans Theater + Damen Shipyards |
|
|
|
|
||||||||
|
|||
|
geboren |
Roermond, The Netherlands, 1953 |
||
|
opleiding |
AKADEMIE VOOR EDUCATIEVE ARBEID |
||
specialisatie: Beeldende Vorming en Drama |
|||
|
opleiding |
AKADEMIE VOOR BEELDENDE VORMING |
||
specialisatie: Tweedimensionale Vormgeving |
|||
|
adres |
Millsebaan 42 |
||
|
atelier |
Pnemstraat 1b |
||
|
|
Klik hier om Sylvia een e-mail te sturen |
||
|
1981-1982 |
Studiereis Zuid-Europa en Noord Afrika |
||
|
sinds 1986 |
Voorzitter van Stichting De Lutteltuin |
||
|
|||
| exposities/ opdrachten |
Autour
de Vincent, Zundert, augustus 1993 Openbare Bibliotheek, Uden, najaar 1993 Academie voor Beeldende Vorming, Tilburg, juni 1994 Schilderijenexpositie BGH, Uden, augustus 1994 Blauwe Periode, Veghel, september/oktober 1994 Open Atelier Dagen De Lutteltuin, Uden, oktober 1994 Werkcentrum Duvelhok, Tilburg, november 1994 KEG Kunstroute, Schijndel, april/mei 1995 Station Schiedam, Rotterdam, september/oktober 1995 Via Historica, Lith, september/oktober 1995 Galerie Artelange, Vladivistok, november 1995 Ogen op Steeltjes, Groningen, mei 1996 SAFE-Depot, Dalfsen, juli/augustus 1996 Aa-Kunst'96, Groningen, augustus/september 1996 Kunstroute Uden, Pnemgebouw, Uden, september 1996 Atelierroute TerraTorium, Zoetermeer, spetember 1996 Le Cavalier, Uden, januari/december1997 Nova Zembla,'s-Hertogenbosch, februari/maart 1997 Kunstroute Via Spectaculi, Lith, mei/juni 1997 Wilhelminapark, Wormerveer, juni 1997 Stadsbeelden Emmen, Emmen, juni/november 1997 Salon III, NBKS, Breda, augustus/september 1997 De Ongezochte Vondst, Venray, aug/september 1997 St. Joseph Ziekenhuis, Veghel, januari/mei 1998 Karren und Kartoffeln, Schijndel, apri 1998 Stoelendans MBK, Tilburg, juli/augustus 1998 Kunstmanifestatie Kollumerwaard, Munnekezijl, augustus 1998 Biennale '98, Roermond, september 1998 Lek Art '98, Culemborg, september 1998 Beeldenroute Galerie de Artiest, Lith, oktober 1998 Project 16 Kamers,Vught, december 1998 Monumentale opdracht A&S Automatisering, Geldrop, voorjaar 1999 Exposition Europe Inter Echanges, Le Mensil Esnard (F), april 1999 Portrettengalerij Kulturele Evenementen Groepen, Schijndel, mei 1999 Zes Banieren, 4 & 5 Mei Comité, Assen, mei 1999 Kunstmanifestatie Artimond, Helmond, mei 1999 Toonstelling tweedimensionaal werk, Cadans, Uden, januari/maart 2000 Solotentoonstelling Gemeentehuis Loon op Zand, Kaatsheuvel, jan./mrt 2000 Ontmoetingen - Kunst in het Vechtdal, Ommen, september/oktober 2000 Renaissance 2000 Project, Aardvark Studios, Dallas - USA, 2000-2001 Solotentoonstelling 'Deus Ex Machina' in Odapark Venray, 2000-2001 Powerman Holland Worldcup schilderij Venray, september 2001 KUNST-IN-AHOY Rotterdam, april 2002 Geweckte Gedachten, expo te Vierlingsbeek, mei 2002 Nederlands Dans Theater, Den Haag, oktober 2002 Presentatie bij Opening Kiltunnel, Dordrecht, november 2002 Open Atelier, Pnemgebouw Uden, december 2002 Nieuwbouw Zorgcentrum Maldenburch, Malden, voorjaar 2003 Expositie in museum De Kluis, Boekel, april 2003 Monumentale opdracht BGH Accountancy, Nijmegen 2003 Diverse ontwerpen voor Toine Dorpmans Groep, Ammerzoden 2003 Opdracht schilderijen voor Blaroz Beheer, Waalwijk 2003 Diverse schilderijen Orthodontist Linders, Uden, mei 2003 Schilderworkshop Rijksgebouwendienst, Utrecht, mei 2003 Atelier- en kunstroute Uden, september 2003 Kunstgalerie De Vuursteen Uden, 27 februari - 4 april 2004 Mondriaan project voor Festival van de Verwondering te Uden Het Beeld in de Poëzie, Museum de Pronkkamer, Uden december 2004 Kunst-show in de Nederlandsche Cacaofabriek, Helmond jan.-feb. 2005 Sylvia solo, De Galerij van ziekenhuis Bernhoven, Veghel tot 12 oktober 2005 24e Symposium International de Baie-Saint-Paul Canada, zomer 2006 Atelierroute Uden, 23 en 24 september 2006 Monumentale schilderopdracht in verzorgingstehuis Tilburg, najaar 2006 Monumentale schilderopdracht Thomas Cook, Hoofddorp 2006 Schilderij voor International Marques, Haarlem 2007 70 Portretten voor Accenture, Amsterdam 2007 Schetsopdracht 5 rotondes, gemeente Uden 2007 Schilderijen St. Elisabethziekenhuis, Tilburg 2007 Schilderijen Meander Medisch Centrum, Amersfoort 2007 Schilderopdracht Exante, Tilburg 2007 Galerie Karin Wijnand, Lonneker 2008 Expositie Raadhuis, Ravenstein 2008 Sylvia Dekker solo, KANTELEN & OverLeven, EDE 2008 Sylvia solo, De Galerij van ziekenhuis Bernhoven, Oss 2008 Sylvia solo, De Galerij van ziekenhuis Bernhoven, Veghel 2009 Sylvia's atelier, Atelier & Kunstroute, Uden september 2009 Sylvia exposeert in Expositieruimte Ton Fleskens, Uden t/m 13 december 2009 |
||
| SylviaDekker.nl |
|
||
Deus ex Machina
Solotentoonstelling van Sylvia Dekker in het Odapark te Venray.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
SYLVIA DEKKER, geboren in 1953 te Roermond, volgde haar opleiding aan de Academie voor Beeldende vorming van de Faculteit der Kunsten te Tilburg. Hier specialiseerde zij zich zowel in de tweedimensionale schilderkunst als in de platisch-ruimtelijke vormgeving. Sinds de oprichting in 1986 is zij bovendien voorzitster van de Stichting De Lutteltuin, een Udens kunstenaarsinitiatief dat landelijk furore maakte met reusachtige installaties van bamboe op diverse tentoonstellingen en kunstmanifestaties in heel het land. De autonome beelden en installaties die Sylvia daarnaast zelf maakt voor verschillende beeldentuinen en kunstroutes hebben altijd een artistiek concept dat is aangepast aan de omgeving of aan een specifiek thema.
Beeldvorming
De kunstwerken van Sylvia Dekker worden geïnspireerd door de ongrijpbare wereldbeelden die de media dagelijks laten zien. Als reactie op deze feitelijke machteloosheid zet Sylvia haar emotie om in concrete beelden. De installaties en constructies die zij in haar atelier maakt worden op die manier in een bepaald thema gegoten. Later worden de afzonderlijke beeldelementen weer aangepast aan elkaar en aan de omgeving waar de installaties worden tentoongesteld. Ze worden als een reeks van momentopnames aaneengeschakeld, als 'stills' uit haar documentaire verslaglegging, als decorstukken uit de verschillende scènes van haar schouwtoneel.Kerstmis
De solotentoonstelling van Sylvia Dekker in het Odapark is onopzettelijk met Kerstmis, wanneer alom herdacht wordt dat God als kind op aarde kwam. Maar voor Sylvia is juist rond deze tijd een gedachtesprong naar de theatrale verschijning van God uit een apparaat (Deus ex Machina) een passend antwoord op de verwarde toestand waarin veel mensen zich noodgedwongen bevinden. Een hogere macht die op het einde van het treurspel verschijnt om de verwarring te bedwingen door op een beslissend ogenblik als het ware uit de lucht te vallen en aan de chaotische toestand een einde te maken. Als het verschijnsel dat aan het eind van het stuk de oplossing brengt door het ingrijpen in situaties waarvoor de kunstenares geen oplossing weet.Droombeelden
Zoals de verschillende wereldbeelden die via de media in haar hooft komen, maar waarvoor ze geen andere uitweg ziet dan ze te kooien om de boze geest in de fles te houden (Geweckte Gedachten). Of een goddelijk apparaat dat de 'Tijdbom' in haar hoofd onschadelijk kan maken en daarmee de explosieve situatie kan bedaren. Om een einde te maken aan de waanzinnige dooltocht van de trekkende karavaan met ontkiemende aardappels, op zoek naar hun levenslicht (Karren und Kartoffeln bewegen Himmel und Erde) die sprakeloos worden geobserveerd door een familie zelfportret (Eskader) of de ontknoping zijn van de droombeelden die 'Hermes, schenker van dromen' aan de kinderen brengt.
Udens Weekblad, 20 augustus 2003
Sylvia Dekker opent atelier tijdens kunstroute
'Het licht moet altijd op een bepaalde stand staan'
door André van der Linden
UDEN - Tijdens de Atelier- en Kunstroute 2003 op zaterdag 20 en zondag 21 september openen Udense kunstenaars de deuren van hun atelier om iedereen te laten zien hoe kunst gemaakt wordt. Een van hen is Sylvia Dekker. In het oude Pnemgebouw bij Naat Piek heeft zij haar atelier en het Udens Weekblad nam alvast een kijkje.
Het was een hoge ruimte van zes meter, die Sylvia Dekker (49) ter beschikking kreeg. Ze maakte er een zolder in, waar tientallen schilderijen en andere materialen opgeslagen liggen. Beneden staan de meeste schilderijen omgedraaid tegen de muur, om niet te veel afleiding te geven in het hoofd van de kunstenares als ze aan het werk is. Sylvia Dekker maakt overigens ook driedimensionaal werk en verder werkt ze met fotografie en computertechnieken. Op een grote compositiefoto aan de muur van haar atelier zijn balletdansers zichtbaar met een enorme scheepsketting. Het was een opdracht van een rederij Damen Shipyard die het Nederlands Danstheater sponsort en Sylvia een reeks gigantische 'fotopaints' heeft laten maken.
Waar ben je nu mee bezig?
"Een opdracht voor BGH, een boekhoudkantoor dat in Nijmegen aan de Groeneweg/Sint Annastraat een nieuw gebouw neerzet. Ik maak er twaalf schilderijen voor. Van delen daarvan maak ik digitale fotopaints die straks als een soort glas in lood van 10 bij 20 meter op de gevel verschijnen. Het licht van buiten zorgt dan binnen voor een kleurenspel dat elk seizoen anders is"
Mag je zelf bepalen wat je doet?
"Ja, ik heb hierbij gekozen voor de tafels van één tot en met twaalf. Een boekhoudkantoor heeft immers met getallen te maken. Alle cijfers hebben meerdere symbolieken. Zo staat het getal 7 voor de 7 wereldwonderen, de 7 kleuren van de regenboog, de 7e hemel, de 7 vette of magere jaren. Daarvan maak ik dan een nieuwe compositie."
En het bedrijf vindt dat goed?
"Je moet wel eerst een schets maken. Het gaat nooit zomaar in één keer."
Maar men kiest voor de kunstenaar?
"Ja, je hebt een reputatie opgebouwd, een eigen manier van werken, een identiteit, waardoor je uitverkoren wordt."
Levert het ook financieel wat op?
"Ja, ik leef echt van de kunst, zonder uitkering of zo, al vijf jaar. Het is gewoon mijn werk. Het is moeilijk om zover te komen en ik heb er dan ook een leven over gedaan."
Is het een moeilijk vak?
"Het vereist wel zelfdiscipline. Niemand zegt tegen mij dat ik op een bepaald uur moet beginnen. Het is een proces dat je zelf moet sturen. Maar ik geloof in mijn werk en ik begin gewoon."
Verandert je werk in de jaren?
"Je moet eerlijk blijven aan jezelf en daardoor ontwikkel je een eigen handschrift. Ik vind wel dat mijn werk ook sterker is geworden. Je leert beter kijken. Als wij samen op straat zouden lopen, vallen mij heel andere dingen op dan jou. Het gaat om de keuzes die je maakt, wat je interessant vind, je voorkeur voor vormen en kleuren."
Wat is je favoriete kleur?
"Ik houd van frisse kleuren. Alle kleuren, gemengd met wit. Ik ben heel gevoelig voor licht. Het licht moet altijd op een bepaalde stand staan."
Wat is eigenlijk kunst?
"Een kunstenaar voegt iets toe aan de werkelijkheid wat er daarvoor nog niet was. Het is ook iets wat uit je hart komt."
Moet een kunstenaar ook pijn lijden?
"Het is heel vermoeiend, want je moet alles uit jezelf trekken. Het is daarbij heel verwonderlijk wat er dan allemaal uitkomt. Een heel eigen handschrift, net zoals je een Mondriaan of Picasso herkent. Ik denk dat je een Sylvia Dekker inmiddels ook overal kunt herkennen."
Wordt je in Uden een beetje gewaardeerd?
"Jawel hoor, maar toch vooral buiten Uden. Daar kom je makkelijk binnen omdat je van ver komt. Hier is een kunstenaar die uit Amsterdam komt, interessanter. In Groningen vinden ze een Brabander weer interessanter."
Welke vraag wordt je als kunstenaar het meest gevraagd?
"Kun je daar van leven? Ik moet me elke keer weer verantwoorden. Maar ik het is gewoon mijn werk."
Het moet natuurlijk, maar is het moeilijk om je werk te verkopen?
"Het liefste zou ik alles zelf houden. Alles in een grote fabriekshal ophangen en er heel de dag tussendoor lopen."
Is de inspiratie weleens op?
"Vlak na een expositie is het moeilijk om weer verder te gaan. Dan heb je allerlei mensen gezien waar je je moet verantwoorden. Waarom die kleur, waarom ..."
Maar is het niet eenzaam in je atelier?
"Nee, ik voel me geweldig hier. De dag vliegt voorbij en ik kom altijd tijd te kort. Je verdiept je helemaal in je eigen hoofd, je eigen muziek, je eigen wereld. Het is te vergelijken met dromen."
Is het moeilijk om tijdens kunstroute mensen in je atelier te laten?
"Ik heb dat nooit gewild en nu wil ik het eigenlijk nog niet. Als ik bezig ben, wil ik door kunnen werken. Maar daarom zeg ik ook, als je het wilt zien, kom dan tijdens de kunstroute."
Zondagsnieuws, 15 oktober 1995 - Interview door Ton de Kort
'Kunst is mijn leven'
UDEN - Ze werd 41 jaar geleden geboren in Roermond en volgde een opleiding voor beeldende vorming en drama aan De Kopse Hof in Nijmegen. Daar plakte ze de Tilburgse Academie voor Beeldende Vorming achteraan die ze in 2,5 jaar doorliep. Ze woont al geruime tijd in Uden en is daar sinds twee jaar als professioneel kunstenares werkzaam. De introductie schetst meteen al een beeld van Sylvia Dekker. Zij is een van de 23 kunstenaars die momenteel in Lith deel uitmaakt van de Via Historica, een fiks in de belangstelling staande beeldenroute. "Ik mag dan wel pas op latere leeftijd zijn begonnen maar ik kan de zaken veel beter overzien heb meer levenservaring."
"Kunst is mijn leven geworden, ik kan er niet meer buiten. Het zit in mijn genen, laat me niet meer los". Sylvia Dekker heeft duidelijk de smaak te pakken. "Ik laat me leiden door thema's als onmacht, de verschrikkingen in de wereld, die via de media op me afkomen. Mijn 'inspiratie' is het ongelijk dat zich voordoet, verschillen in culturen, maar ook de scheve verhoudingen tussen mensen. Ik probeer door kunst een andere werkelijkheid te laten zien, iets toe te voegen wat er niet is. Ik vind het ook belangrijk dat kunst iets te zeggen heeft, iets betekent. Ik maak ook wel schilderijen voor boven de bank omdat je immers niet altijd zwaar moralistisch kunt zijn."
'Vrouwenstraatje'
Sylvia kwam in aanraking met Via Historica door een oproep in de BK-krant. Deze was afkomstig van Galerie De Artist, waar Ans Jager het initiatief voor de beeldenroute had genomen. Na een bezoekje om haar werk te laten zien kon Sylvia als een van de 23 uitverkorenen aan het werk. Doelstelling van de route was een historische plek in Lith te zoeken en daar te werken. Sylvia: "Ik koos voor het Eng wijkpad, het voormalige 'Vrouwenstraatje'. Daar vluchtte men heen wanneer de Maas weer eens overstroomde. Er zaten daar ook veel prostituees, die aan de schippers en hun bemanningen goede klanten hadden."
Na de nodige voorbereidingen verrees ter plekke een beeld van 1.80 meter hoog. Het is een kooi, die staat op een stapel aan elkaar gelijmd glas. Daaronder zit een fontein, die over het geheel heenspuit. Het werk draagt de naam 'Gekooide Tranen' en is op lokatie gemaakt. "Ik heb het daar opgebouwd. Daar ben ik een paar weken mee bezig geweest. De buurtbewoners heb ben min of meer toezicht ge houden op het geheel. Er staat ook een hek omheen, omdat het scherp is." De kunstenaars werden bij de Via Historica niet gesubsidieerd. Wel gaf de burgemeester van Lith iedere deelnemer honderd gulden. "Dat is het lot van de kunst, je moet ge woon bekendheid opbouwen, buiten je atelier treden."Culturele bijdrage
In haar werk grijpt Sylvia terug op allerlei soorten materialen en technieken. "Ik werk heel hard en consequent in mijn atelier aan de Pnemstraat. Ik wil er ook graag van leven. Dit is mijn wereld, ik wil geen beperkingen hebben. Hoe meer je weet hoe meer je ziet en kunt gebruiken in je verbeelding. Ik probeer iets bij te dragen aan de cultuur. Er zijn zoveel beelden en schilderij en gemaakt. Ik wil iets toevoegen en maak het mezelf zo niet makkelijk. Maar ik ben een heel expressief iemand, ook in mijn schilderijen. Mijn atelier is mijn keuken, daar kan ik in alle rust werken, denken en doen wat ik wil. Ik probeer daar alles uit ..."
Zondagsnieuws, 3 mei 1998 - Interview door Ton de Kort
Aardappels groeien harder als er meer publiek komt
UDEN - Honderdtwintig kilo aardappels, een flinke berg potaarde en zes stevige houten kisten: ziedaar de meest voorname ingrediënten van een heus kunstwerk. De Udense Sylvia Dekker is daarmee momenteel te zien in de expositieruimte van de bibliotheek in Schijndel. 'Karren und Kartoffeln bewegen Himel und Erde', zo noemt zij de installatie die daar nog tot zaterdag 9 mei te bewonderen is. Met haar installatie roept Dekker verbazing op bij haar toeschouwers. Dat komt mede doordat de aardappels stevig doorgroeien !
Sylvia Dekker maakt zowel twee- als driedimensionaal werk. De Udense kunstenares probeert haar werken veelal aan te passen aan de omgeving wraarin zij exposeert. Ook in Schijndel, waar Sylvia werd benaderd door de Kulturele Evenementen Groep (KEG), deed ze dat. "Mijn installatie is te zien in een vaste expositieruimte van de bibliotheek. Dat is een laagdrempelige lokatie. Ik heb die ruimte helemaal naar eigen inzicht mogen veranderen, mocht ermee doen en laten wat ik wilde, zolang ik de boel maar niet vernielde." Het moet gezegd worden: Dekker heeft de expositieruimte ook een heel eigen gezicht gegeven.
'Metaforen'
De expositieruimte wordt gevuld met zeven kisten, die op wieltjes zijn gezet. Deze karren komen als het ware uit de muur. Boven op elke kar ligt twintig kilo aardappels, een fraai gezicht. Uit de karren komt bovendien een geheimzinnig licht: "Ik heb die kisten al eerder gebruikt, voor een installatie in Venray", vertelt Sylvia. "Voor deze expositie heb ik ze eerst lichtdicht gemaakt en opgeknapt. Er zitten kleine venstertjes in, waaruit licht komt. Dat levert een komisch gezicht op. De aardappels groeien namelijk naar het licht toe. Er komen zelfs al groene blaadjes aan. Daardoor zijn ook de karren van stil heel levendig geworden, gaan leven. De karren zijn metaforen voor bewegen en de aardappels voor groeien." Het inrichten van de expositie was nog niet zo makkelijk. Met de 'sponsoring' van Geert van Os, die zijn vrachtwagen voor het transport van de kisten beschikbaar stelde, lukte het toch alles in Schijndel te krijgen. Daar oogst Dekker sinds enkele weken veel lof voor haar installatie. "Men vindt het over het algemeen heel mysterieus", weet ze uit de reacties. "Ik ga ook elke week kijken hoe het groeiproces van de aardappels loopt. Dat fotograferen we dan ook. Om zo'n proces goed in beeld te brengen heb je ook wel vijf weken nodig." De snelheid waarmee de aardappels groeien kan overigens worden beïnvloed door het publiek. "De ruimte is eigenlijk donker. Het licht reageert op mensen die binnenkomen. De aardappels groeien dus harder als er meer publiek komt! "
De installatie 'Karren und Kartoffeln bewegen Himmel und Erde' is volgens Dekker wel karakteristiek voor haar werk. " Ik doe veel met hout, glas en materie. Het is wel inspannend om zo'n installatie te maken. Ik vind het een uitdaging om van elke omgeving iets nieuws te maken." De kunstenares heeft nog een expositie in de regio lopen en daar wordt juist een hele andere kant van haar getoond. In het Sint Joseph Ziekenhuis in Veghel zijn tot en met 20 mei vrolijke schilderijen van haar hand te zien. "Die twee kanten zitten gewoon in mij", meent ze nuchter. "Al zal iemand niet snel geloven dat dezelfde persoon deze twee exposities heeft ingericht. Ik vind het leuk om mijn publiek op een ander spoor te zetten. In september ga ik weer iets heel anders doen. Dan exposeer ik in Culemborg. Dat wordt iets met portretten op stoelen, óók leuk!"
De Galerij van het Sint Joseph Ziekenhuis 30 jan. t/m 21 mei
"Bestiaal vief"
Sylvia Dekker woont en werkt momenteel in Uden. Zij ontving haar opleiding aan de Akademie voor Educatieve Arbeid aan De Kopse Hof te Nijmegen met als specialisatie: Beeldende Vorming en Drama. Daarna volgde zij de Beeldende Vorming aan de Faculteit der Kunsten te Tilburg, en heeft zich gespecialiseerd in zowel Tweedimensionale Vormgeving als Plastisch-ruimtelijke Vormgeving. Begin tachtiger jaren maakte zij een studiereis door Zuid-Europa en Noord Afrika. Sinds 1986 is Sylvia Dekker voorzitter van de Stichting De Lutteltuin.
De hier tentoongestelde werken zijn te koop. Wilt u graag meer weten over het getoonde werk, of hebt u belangstelling voor een aan koop, dan kunt u bij de receptie uw naam, adres en telefoonnummer opgeven. Er zal dan zo spoedig mogelijk contact met u worden opgenomen.
---
Sylvia Dekker begint haar werk zeer impulsief, met felle kleuren, zodat het schilderij gaat leven. Haar handschrift vraagt om veel ruimte. Door de vitaliteit waarmee ze werkt, ontstaan er onverwacht nieuwe vormen. Zo komt zij steeds weer tot beelden die je tevoren niet zou kunnen bedenken.Vaak zet zij haar eerste opzet een tijdje weg, om er pas later op door te werken. De combinatie van een abstracte ondergrond met een figuratieve voorgrond -door middel van lijnen- geeft het werk een heel eigen karakter.
Sylvia Dekker is een veelzijdig kunstenaar; zij maakt ook beelden en objecten. Haar uitgangspunt is niet het materiaal of de techniek. De drijvende kracht in haar is de confrontatie met gewone, alledaagse dingen en de ongrijpbare wereldbeelden die de media domineren. Zelfs als zij zich terugtrekt in haar atelier, wordt zij erdoor beïnvloed. In haar werk zoekt zij een balans die contrasteert met de ongedurigheid in haar hoofd en in de wereld.
Regelmatig maakt zij ook installaties voor beeldentuinen en atelierroutes. Dan past zij haar concept aan aan de omgeving of een specifiek thema. Bij dergelijke gelegenheden kan zij toetsen hoe haar werk communiceert met het publiek. Daarom exposeert Sylvia Dekker graag in ongebruikelijke situaties en hangt haar werk nu hier in de expositieruimte van het Sint Joseph Ziekenhuis. Dat zal weer tot nieuwe inzichten leiden die een extra impuls geven aan haar werk.
